خاطرات شهر | گورستان ارامنه قزوین و تخریب اثر تاریخی!

این عکس، بوستان «اندیشه» قزوین در خیابان دهخدای این شهر است؛ محلی که پیش از این حدود یکصد سال گورستان ارامنه قزوین بود، اما شهرداری در سال 1391 با بی‌توجهی به موقعیت و پیشینه تاریخی این مکان و امکان تبدیل آن به یک جاذبه منحصر به فرد گردشگری، تحت عنوان «گورستان متروکه» آن را به بوستان تبدیل کرد. در حالی که قرار بود نام بوستان جدید را «مریم» بگذارد و سه گور از جمله آرامگاه دکتر «فیلیپ پوویچ» پزشک لهستانی‌الاصل معروف قزوینی را به پاس خدمات شایان توجه او به مردم قزوین حفظ کند، اما مدیریت شهری به هیچ یک از وعده‌های خود جامه عمل نپوشید!

ادامه نوشته

خاطرات شهر| کارخانه برق؛ جاذبه‌ای که از دست رفت!

این عکس، بوستان کوچک محلی در کوچه شهید خوئینی‌ (کوچه برق) خیابان پیغمبریه است که روزگاری محل استقرار نخستین کارخانه برق شهری قزوین بود. کارخانه‌ای که در اوایل دهه چهل از نفس افتاد و در نخستین سال‌های پس از انقلاب، با جمع‌آوری تأسیسات و تجهیزات آن توسط شهرداری، به پارک محلی تبدیل شد. مکانی که می‌توانست با حفظ آن به یکی از جاذبه‌های مؤثر گردشگری قزوین تبدیل شود، اما با اقدام کوته نظرانه مدیران وقت شهری از میان برداشته شد و از دست رفت.

اولین کارخانه چراغ برق قزوین در سال ۱۳۰۶ خورشیدی توسط حاج رحیم آقا قزوینی راه‌اندازی شد. این کارخانه شامل چندین دستگاه موتور مولد برق جزیی از مجموعه بزرگ تولیدی او شامل پشم ریسی، نخ تابی، آهن سازی بود که با هدف تأمین نیروی الکتریسیته و روشنایی مورد نیاز کارخانجات ریسندگی و بافندگی قزوینی از آلمان وارد و راه‌اندازی شده بود.

ادامه نوشته

خاطرات شهر| منبع آب؛ ظرفیتی برای ایجاد موزه آب قزوین

این عکس، بنای نخستین «منبع آب» قزوین است که در سال ۱۳۴۵ خورشیدی در جریان لوله‌کشی آب شهری و شکل‌گیری شبکه آبرسانی این شهر در انتهای خیابان سعدی ساخته شد. تا پیش از ساخت این منبع و شکل‌گیری شبکه آب لوله‌کشی قزوین، آب مورد نیاز مردم از طریق آب انبارهای عمومی و خانگی تأمین می‌شد و میراب‌های شهرداری، نقش بسزایی در رساندن آب قنوات به آب انبارهای خانگی از طریق نهرها و جوی‌های آب داشتند.

عملیات نقشه‌برداری از خیابان‌ها و کوچه‌های قزوین برای اجرای عملیات لوله‌کشی از ابتدای شهریور سال ۱۳۳۴ و در دوره شهرداری امیر هوشنگ محتشم آغاز شد، اما با تغییر شهردار این عملیات متوقف شد و در سال ۱۳۳۹ حسام‌الدین قهاری شهردار وقت قزوین، اجرای آن را به یک پیمانکار فرانسوی به نام «شنایدر» سپرد، اما افشای زد و بند شهردار با این پیمانکار، سبب برکناری قهاری و به تعویق افتادن لوله‌کشی آب آشامیدنی قزوین تا سال ۱۳۴۵ شد.

ادامه نوشته