چندی روزیست مشهد هستم و در جوار حرم نورانی آقا و مولایمان، علی ابن موسی الرضا (ع).
اینجا به دور از همه هیاهوها و غوغاها، به دور از آنچه که در این دو سه ماهه روحم را آزرده است، آرامش از دست رفتهام را بازیافتهام! اینجا به پناه آقایی آمدهام که ملجاء همهي بیپناهان، مظلومان و درماندگان است.
چند روزی که اینجا هستم، این توفیق را یافته ام که کارهای نیمه تمامم را سر و سامانی بدهم و مهمتر آنکه؛ به حساب و کتابی برسم که دیر یا زود باید در دارالقرار ابدی، پاسخگویشان باشم...
از آقا علی ابن موسی الرضا (ع) که این بنده بیمقدار حضرت حق را به فضل و کرم خویش میهمان ساختند، خاضعانه سپاسگزارم. و نیز از همه دوستان عزیزم در مشهد مقدس که با محبت و بزرگواری خود، در این چند روزه سنگ تمام گذاشتند، بینهایت ممنونم...
اللهم انی اتقرب الیك بحبهم و بولایتهم اتولی اخرهم بما تولیت به اولهم و ابرء من كل ولیجة دونهم اللهم العن الذین بدلوا نعمتك و اتهموا نبیك و جحدوا بایاتك و سخروا بامامك و حملوا الناس علی اكتافال محمد اللهم انی اتقرب الیك باللعنة علیهم و البرائة منهم فی الدنیا و الاخرة یا رحمن
صلی الله علیك یا اباالحسن صلی الله علی روحك و بدنك صبرت و انت الصادق المصدق قتل الله من قتلك بالایدی و الالسن
