غافلگیر شدم از اینکه ديدم؛ دوست اندیشمندم، سعید علیخانی، با نگارش پرده آخر!، سکانس پایانی وبلاگ زیبا و همیشه خواندنیاش، نون والقلم را رقم زده است. سعيد، حرفهايش در باره علت تعطيلي "نون والقلم" را خودش با خامهي قلم توانمندش كه نشان از تيزهوشي، دورانديشي و تدبير اوست، زده است و طبعاً آدمي مثل من كه سالهاست با او در تحريريه تابان همراه و همكار بوده، و از دلنگرانيها و آنچه كه او با صراحت و ايهام و اشاره به آنها اشاره كرده، آگاه است، از وضعيتي كه صاحب قلم انديشمندي چون سعيد عليخاني را به جايي ميرساند كه، وبلاگش را به محاق تعطيلي بكشاند، چه ميتواند ابراز كند جز تاسفي عميق!
شايد مسيري كه سعيد برگزيده، روزي - نه چندان دور - انتخاب بسياري ديگر از وبلاگنويساني شود كه این روزها نفسهايشان به هزار و یک دلیل گفته و ناگفته به شماره افتاده است و روز به روز از شمار پُستهايشان كاسته ميشود...
ايمان دارم كه روزي، نون والقلم بازخواهد گشت و بار ديگر همه دوستاني كه با شخصيت وزين سعيد عليخاني، انديشهها و باورهاي عالمانهاش، قرابتي دارند از دريچه رسانه مجازي او، به خوانش پستهاي خواندني و پرجاذبهاش خواهند نشست.
توفيق و سلامت سعيد، در مسافرتي كه در پيش دارد را از دادار حکیم و مهربان طلب دارم.
