قـُقـنــوس - به بهانه سالگرد تولد

به بهانه سالگرد تولد

دومین صبح فروردین چهل و پنج، در خانه‌ای آکنده از عطر دلنواز شکوفه گل‌های اقاقی در کوچه‌ای در کناره آب انبار «لالوها» در خیابان سعدی قزوین چشمانم به روی دنیایی تازه گشوده شد. دنیایی بس فراختر از آنکه مدتی در انتظار بال گشودن و پرواز در آن بسر برده بودم. اینک از «لحظه چشم وا کردن من، از نخستین نفس گریه»، چهل و دو فروردین پیاپی می‌گذرد.

چهل و دو فروردین پیاپی با همه فراز و نشیب‌ها، ناملایمات و خوشی‌ها، عشق‌ها و محبت‌ها، و با همه نامرادی‌های زمانه، «عین یک چشم بر هم زدن» گذشت،

«لحظه‌ی دیگر اما

تا کجا باد؟

تا کی؟ »

خدا می داند و بس!

* وام گرفته از شعر تولد زنده یاد قیصر امین پور

امروز، شاید بهانه ای است تا عکس‌هایی از مقطعی کوتاه از این سالها را به تماشای چشمان دوستان عزیزی بگذارم که مرا همواره با لطف و بزرگواری‌شان شرمنده و مدیون خویش ساخته‌اند.